Οδοντιατρείο κλινικών εφαρμογών Laser

Οδοντιατρική ορολογία

  • Biostimulation: βιοδιέγερση (βασική ιδιότητα των Laser).
  • Bonding: τεχνική που γίνεται στο ιατρείο με ρητίνες και αφορά στη διόρθωση του σχήματος, του μεγέθους, της κλίσης και του χρώματος των μπροστινών δοντιών για βελτίωση της αισθητικής του χαμόγελου.
  • Contact χειρολαβή: η χειρολαβή του Laser που έρχεται σε επαφή με τους ιστούς.
  • Low Level Laser Therapy: θεραπεία πόνων, επούλωση πληγών κλπ, με Laser χαμηλής ενέργειας.
  • Minimally Invasive Dentistry: η σύγχρονη άποψη της οδοντιατρικής για ελάχιστα επεμβατικές μεθόδους και απόλυτο σεβασμό των υγιών ιστών.
  • Non contact χειρολαβή: η χειρολαβή του Laser που δεν έρχεται σε επαφή με τους ιστούς.
  • Αισθητική αποκατάσταση: η οδοντιατρική εργασία που αποσκοπεί στη βελτίωση της αισθητικής των δοντιών.
  • Άγκιστρο: το εξάρτημα που στηρίζει το “μηχανάκι” επάνω στα δόντια.
  • Αγκύρωμα: ειδικό κούμπωμα για επένθετη οδοντοστοιχία.
  • Αδαμαντίνη: το “σμάλτο” του δοντιού.
  • Αδροποίηση: η διαδικασία με την οποία “αγριεύουμε” τα τοιχώματα της κοιλότητας του δοντιού για να διεισδύσει ο συγκολλητικός παράγοντας και να κολλήσει καλύτερα το άσπρο σφράγισμα.
  • Ακρορριζεκτομή: το κόψιμο και αφαίρεση του τελευταίου τμήματος της ρίζας σε συνδυασμό με απονεύρωση (γίνεται πάντα χειρουργικά).
  • Αμάλγαμα: το κλασσικό μαύρο σφράγισμα.
  • Αμμοβολή: μία ειδική τεχνική που εφαρμόζει ο Οδοντίατρος για την αφαίρεση των δύσκολων χρωστικών από τα δόντια.
  • Ανασύσταση: μεγάλο σφράγισμα που καταλαμβάνει περισσότερο από το μισό δόντι.
  • Ανατολή δοντιού: η διαδικασία εμφάνισης ενός δοντιού στη στοματική κοιλότητα.
  • Αποτρύγωση: η αφαίρεση της πέτρας από τα δόντια, καθαρισμός.
  • Άπω επιφάνεια: η επιφάνεια του δοντιού που βρίσκεται προς το πίσω μέρος του στόματος.
  • Αυχένας: το τμήμα του δοντιού που βρίσκεται κοντά στα ούλα.
  • Βρουξισμός (τρισμός): το τρίξιμο ή σφίξιμο των δοντιών, συνήθως κατά τη διάρκεια του ύπνου.
  • Γλωσσική επιφάνεια: η επιφάνεια του δοντιού που βρίσκεται προς τη γλώσσα.
  • Γνάθος: το σαγόνι.
  • Γομφίος: το δόντι που είναι πιο γνωστό σαν “τραπεζίτης”.
  • Δευτερογενής τερηδόνα: η τερηδόνα που εμφανίζεται γύρω ή κάτω από ένα παλιό σφράγισμα.
  • Διχασμός ριζών: το σημείο που ενώνονται οι ρίζες στα πολύριζα δόντια.
  • Δυσχρωμία: η αλλαγή του φυσικού χρώματος ενός δοντιού.
  • Εγγύς επιφάνεια: η επιφάνεια του δοντιού που βρίσκεται προς τη μέση γραμμή του στόματος.
  • Έγκλειστο δόντι: ένα δόντι που βρίσκεται μέσα στο οστό της γνάθου και δεν έχει ανατείλει καθόλου στο στόμα.
  • Εκγόμφωση: το βίαιο βγάλσιμο του δοντιού, συνήθως από πέσιμο ή χτύπημα.
  • Έμφραξη: σφράγισμα.
  • Εμφύτευμα: η βίδα που τοποθετείται μέσα στο οστό της γνάθου για να στηρίξει κάποιο δόντι που χάθηκε.
  • Ενδοδοντική θεραπεία: η απονεύρωση.
  • Επένθετη οδοντοστοιχία: η ολική οδοντοστοιχία που κουμπώνει σε ειδικές υποδοχές (αγκυρώματα) που τοποθετούνται σε ρίζες δοντιών, ή σε εμφυτεύματα.
  • Επιθήλιο: η πρώτη στιβάδα (πχ των ούλων).
  • Ημιέγκλειστο δόντι: ένα δόντι το οποίο βρίσκεται εν μέρει μέσα στο οστό της γνάθου και δεν έχει ανατείλει πλήρως στο στόμα.
  • Κοιλότητα (οδοντική κοιλότητα): η “τρύπα” που μένει στο δόντι όταν το παρασκευάζουμε για ένα σφράγισμα.
  • Κολόβωμα: το τμήμα του δοντιού που έχει τροχιστεί για θήκη.
  • Κοπτική επιφάνεια: η επιφάνεια του δοντιού με την οποία κόβουμε την τροφή (μπροστινά δόντια).
  • Κροταφογναθική διάρθρωση: η άρθρωση που ενώνει το οστό της γνάθου με το κρανίο.
  • Κυνόδοντας: το μυτερό δόντι που βρίσκεται πίσω από τα δυο μπροστινά δόντια.
  • Κύστη: ένας σάκος γεμάτος με υγρό.
  • Λεύκανση: η διαδικασία με την οποία “ασπρίζουμε” το χρώμα των δοντιών.
  • Μασητική επιφάνεια: η επιφάνεια του δοντιού με την οποία μασάμε (πίσω δόντια).
  • Μερική Οδοντοστοιχία: το γνωστό μας “μηχανάκι”.
  • Μεσοδόντια διαστήματα: τα διαστήματα ανάμεσα στα δόντια.
  • Μύλη: το τμήμα του δοντιού που βρίσκεται έξω από τα ούλα.
  • Μυλικός θάλαμος: η κοιλότητα που βρίσκεται στο εσωτερικό μέρος της μύλης και περιέχει το μυλικό τμήμα του νεύρου.
  • Νεογιλά δόντια: τα πρώτα δόντια του ανθρώπου, τα παιδικά.
  • Νωδότητα (μερική ή ολική): η κατάσταση απώλειας ενός ή περισσοτέρων δοντιών.
  • Ξηροστομία: η μειωμένη έκκριση σάλιου στο στόμα.
  • Οδοντική Χειρουργική: η ειδικότητα της Οδοντιατρικής που ασχολείται με τα σφραγίσματα.
  • Οδοντική μικροβιακή πλάκα: το μαλακό επίχρισμα που δημιουργείται επάνω στα δόντια και αφαιρείται με το βούρτσισμα.
  • Οδοντίνη: η ουσία του δοντιού που βρίσκεται μέσα από το “σμάλτο”.
  • Οδοντινοσωληνάρια: τα σωληνάρια που διατρέχουν την οδοντίνη και μεταφέρουν τα ερεθίσματα στο νεύρο του δοντιού.
  • Οίδημα: πρήξιμο.
  • Ολική οδοντοστοιχία: η γνωστή μας “μασέλα”.
  • Οξύ απόστημα: το επώδυνο πρήξιμο που οφείλεται σε συλλογή πύου.
  • Οστεϊνη: η ουσία της ρίζας του δοντιού.
  • Ουλίτιδα: η φλεγμονή των ούλων που συνοδεύεται από αιμορραγία.
  • Ουλοδοντική σχισμή: η σχισμή που παρεμβάλλεται ανάμεσα στα δόντια και στα ούλα.
  • Παρειακή επιφάνεια: η επιφάνεια του δοντιού που βρίσκεται προς το μάγουλο.
  • Παροχέτευση: το άδειασμα ενός αποστήματος από το πύον (και γενικότερα κάθε συλλογής υγρού).
  • Περιοδόντιο: οι ιστοί (ούλα και κόκκαλο) που βρίσκονται γύρω από το δόντι.
  • Περιοδοντίτιδα: η πάθηση που εκτός από φλεγμονή και αιμορραγία των ούλων , συνοδεύεται από απορρόφηση οστού και κινητικότητα των δοντιών.
  • Περιστεφανίτιδα: η πάθηση που χαρακτηρίζεται από έντονη φλεγμονή του ούλου του φρονιμίτη, το οποίο σκεπάζει το μεγαλύτερο μέρος του δοντιού και είναι πολύ επώδυνο.
  • Πολφός: το νεύρο του δοντιού.
  • Προγόμφιος: τα κάθε ένα από τα δυο δόντια που βρίσκονται μπροστά από τους γομφίους (τραπεζίτες).
  • Ρητίνη: το πιο συνηθισμένο υλικό για λευκά σφραγίσματα.
  • Ριζικός σωλήνας: ο σωλήνας που βρίσκεται στο εσωτερικό της ρίζας του δοντιού και περιέχει το ριζικό τμήμα του νεύρου.
  • Ρυπαρό επίχρισμα: το υπόλειμμα που μένει επάνω στα τοιχώματα του δοντιού μετά από τρόχισμα ή κατά τη διάρκεια της απονεύρωσης και αποτελείται από υπολείμματα του δοντιού και μικρόβια.
  • Στεφάνη: η θήκη.
  • Σύνδεσμος ακριβείας: ειδικό κούμπωμα που στηρίζει το “μηχανάκι” επάνω στα δόντια, χωρίς να φαίνεται.
  • Συρίγγιο: ο αγωγός που καταλήγει στο μικρό “σπυράκι ” που εμφανίζεται επάνω στα ούλα και περιέχει λίγο πύον χωρίς να κάνει έντονο πρήξιμο και πόνο.
  • Σωφρονιστήρας: ο “φρονιμίτης ”.
  • Τομέας: το μπροστινό δόντι, ο “κοπτήρας”.
  • Τρυγία: η γνωστή μας “πέτρα”.
  • Υπερώα: ο ουρανίσκος.
  • Υπερώια επιφάνεια: η επιφάνεια του δοντιού που βρίσκεται προς τον ουρανίσκο.
  • Υποουλική απόξεση: η διαδικασία με την οποία αφαιρούμε την πέτρα από τη ρίζα και ταυτόχρονα “φρεσκάρουμε” τις επιφάνειες της ρίζας και των ούλων, κατά την περιοδοντική θεραπεία.
  • Υποπολφικό τοίχωμα: το τοίχωμα της ρίζας που βρίσκεται κάτω από το νεύρο του δοντιού.
  • Υφίζηση ούλων: η υποχώρηση των ούλων.
  • Φατνίο: η τρύπα μέσα στην οποία βρίσκεται το δόντι στο κόκαλο.
  • Χαλινός: η λεπτή ευκίνητη μεμβράνη που ενώνει κινητά (όπως το χείλος) με ακίνητα (όπως τα ούλα) μέρη του στόματος.
  • Χειλική επιφάνεια: η επιφάνεια του δοντιού που βρίσκεται προς το χείλος.
  • Χρόνιο απόστημα: η χρόνια ύπαρξη μικροβίων και λοίμωξης, χωρίς πρήξιμο και πόνο.

 

Images: 
Custom Weight: 
3